Kamerun

Obszar 475,4 tys. km2; 7 prowincji; 11,5 min ludności (1989 r.); 24 osoby na 1 km2; stolica Jaunde (712 tys. mieszk.; 1984 r.); większe miasta (tys.): Douala (1117), Nkongsamba (112), Maroua (106), Garoua (102); Bamileke, Fulbe, Duala, Kirdi, Bassa; języki urzędowe: francuski i angielski; animiści 45%, muzułmanie 25%, katolicy 21%; waluta: 1 frank CFA = 100 centymów.

Klimat i roślinność
Na terytorium Kamerunu występuje kilka stref klimatyczno-roślinnych. Niziny nadbrzeżne oraz  wyżyny  południowego Kamerunu zajmują wilgotne lasy równikowe. Zamieszkuje je wiele gatunków zwierząt, a zwłaszcza małp i ptaków. Część nizin nadbrzeżnych jest płaska i bagnista, wskutek czego porastają je namorzyny (zarośla mangrowe). Osobliwością tego regionu jest jedyny na wybrzeżach afrykańskich, olbrzymich rozmiarów masyw wulkaniczny — Kamerun (4070 m n.p.m.). Na jego stokach notuje się najwyższe w Afryce opady (ok. 10 tys. mm rocznie). W kierunku północnym wilgotny las równikowy ustępuje sawannom trawiastym, a na-
stępnie ciernistym, występującym w Kotlinie Czadu. Na sawannach spotkać można wiele gatunków zwierząt, a wśród nich słonie, bawoły, antylopy, żyrafy, lwy i lamparty. W granicach Kamerunu znajduje się także większa część gór Adamawa, ciągnących się wzdłuż granicy z Nigerią. Ich najwyższe partie przekraczają 2000 m n.p.m.

Parki narodowe
W Kamerunie założono 5 parków narodowych: Waza, Boubanjida, Benue, Kalama-loue i Gokoro oraz 15 rezerwatów. Na obszarach Kamerunu wyznaczono też tereny myśliwskie.

Historia
Już od IX w. północny Kamerun zamieszkiwany był przez lud Sao, znany z wysokiego poziomu sztuki, zwłaszcza z wyrobu przedmiotów z brązu. W XV w. do wybrzeży przybyli Portugalczycy, a od XVI do XIX w. był to teren masowego wywozu niewolników. W latach 1884-1914 panowali tutaj Niemcy, po czym kraj został podzielony na dwie części i oddany pod administrację Wielkiej Brytanii i Francji. Niepodległość uzyskał w 1960 r.

Ośrodki gospodarcze i kulturalne
Wśród miast Kamerunu najważniejszymi ośrodkami gospodarczymi i kulturalnymi są Jaunde i Douala. Jaunde, stolica Kamerunu, leży w krainie pagórkowatej, w klimacie nieco chłodniejszym i zdrowszym niż na wybrzeżu. Głównym terenem wypoczynkowym miasta jest wzgórze Febe, gdzie zbudowano hotele, restauracje i kluby. Jest tu także ogród botaniczny z bogatą roślinnością tropikalną. Leżąca na wybrzeżu Douala jest największym miastem i ośrodkiem przemysłowym kraju. Atrakcją turystyczną Douali jest muzeum, w którym zgromadzono cenne przedmioty kultury afrykańskiej. Do miasta przylegają piękne, ale słabo zagospodarowane plaże.

Atrakcje i regiony turystyczne
Spośród innych miast dużą atrakcyjnością turystyczną odznaczają się: Victoria, Buea, Bamenda i Maroua. Victoria leży u stóp masywu Kamerun nad zatoką Biafra. Osobliwością są tu czarne, piaszczyste plaże, które powstały z materiału wulkanicznego. Buea, dawna stolica kolonii niemieckiej ma kilka zabytkowych obiektów z okresu kolonialnego. Miasto Bamenda, leżące w górskim regionie  Adamawa  jest centrum hodowli, a także sztuki ludowej. Stolica regionu północnego Maroua ma muzeum z cennymi zbiorami, m.in. kultury Sao. Region ten jest także centrum myślistwa.