Mauritius

Obszar 2,0 tys. km2; 1,0 min ludności (1990 r.); 525 osób na 1 km2; stolica Port Louis (142 tys. mieszk.; 1990 r.); Hindusi 67%, Kreolc 28%; język urzędowy angielski; hinduiści 54%, chrześcijanie 30%, muzułmanie 15%; 1 rupia M. = 100 centów.

Mauritius, niewielka wyspa pochodzenia wulkanicznego, leży na Oceanie Indyjskim na wschód od Madagaskaru. Jej przeważnie równinna powierzchnia zajęta jest w większości przez plantacje trzciny cukrowej, palm kokosowych, herbaty, tytoniu, sizalu, a także kukurydzy, ryżu i in. Wyspę otacza rafa koralowa, odznaczająca się bogatą florą i fauną, a jej wybrzeża pokrywają białe piaszczyste plaże.
Wyspę odkryli w XVI w. Portugalczycy (była wtedy nie zamieszkana), później władali nią Holendrzy, Francuzi i wreszcie w latach 1814-1968 Anglicy. W okresie kolonialnym osiedlili się tu Europejczycy oraz sprowadzeni do pracy na plantacje Hindusi i Murzyni.
Mauritius nie ma bogactw naturalnych i jest krajem silnie przeludnionym, toteż podstawę dalszej egzystencji upatruje w rozwoju rolnictwa i turystyki zagranicznej. Wyspa odznacza się bardzo korzystnymi warunkami do rozwoju wypoczynkowej turystyki nadmorskiej, a to głównie dzięki walorom krajobrazowym wybrzeży, ciepłej wodzie morskiej i dużemu usłonecznieniu. Poza tym znajdują się tu także atrakcje krajoznawcze. W stolicy kraju Port Louis wiele jest starych budowli
z okresu kolonialnego, natomiast z innych obiektów turystycznych wyspy wymienić należy: ogród botaniczny Pamplemousses, znany z bogactwa roślin tropikalnych, park ptaków Casela, wodospady Rochester i wreszcie duże akwarium z fauną mórz południowych. Rozwój turystyki zagranicznej na wyspie Mauritius rozpoczął się w latach siedemdziesiątych, kiedy to na wybrzeżu zbudowano kilkadziesiąt hoteli oraz nowoczesne lotnisko międzynarodowe. Obecnie lądują tu samoloty 11 towarzystw lotniczych. W 1989 r. baza noclegowa kraju liczyła 7,4 tys. miejsc w ok. 150 hotelach, a liczba turystów wynosiła 263 tys. osób.