Fiji, Republika Fidżi

Obszar 18,3 tys. km2; 14 okręgów; 730 tys. ludności (1990 r.), 40 osób na 1 km2; stolica Suwa (70 tys. mieszk., 1986 r.); większe miasta: Nandi, Lautoka, Lambasa; Hindusi 50%, ludność melanezyjsko-poli-nezyjska 44%; język urzędowy angielski; chrześcijanie 50%, hinduiści 40%, muzułmanie 8%, 1 dolar F. = 100 centów.

Fidżi jest jednym z największych archipelagów na Oceanie Spokojnym, składającym się z kilkuset wysp. Są to wyspy różnego pochodzenia: kontynentalnego, wulkanicznego i koralowego. Największe z nich to Viti Levu i Vanua Levu. Powierzchnia większości wysp jest przeważnie górzysta. Najwyższy szczyt Tomanivi (Wiktoria) na wyspie Viti Levu osiąga 1323 m n.p.m. Klimat całego archipelagu jest gorący i na ogół wilgotny, jedynie na zboczach osłoniętych od wilgotnych mas powietrza panuje klimat suchy. W rezultacie na wyspach występują wilgotne lasy równikowe, a gdzieniegdzie sawanny.
Wyspy Fidżi odkrył w połowie XVII w. Abel Tasman, a w 1874 r. stały się one kolonią brytyjską. Pierwotni mieszkańcy wysp, pochodzenia głównie melanezyjskiego przed   przybyciem   Europejczyków   toczyli częste wojny i praktykowali kanibalizm. Fidżi jest od 1970 r. państwem niepodległym. Obecnie wśród wielonarodowej ludności dominują tu liczbowo, a także w życiu gospodarczym Hindusi, sprowadzeni do pracy w XIX w. Najważniejszymi dziedzinami gospodarki Fidżi jest rolnictwo plantacyjne, rybołówstwo, wydobycie surowców oraz turystyka zagraniczna.
Głównym ośrodkiem turystycznym całego archipelagu jest najbardziej zaludniona i najlepiej zagospodarowana wyspa Viti Levu wraz ze stolicą Fiji - Suwą. Do interesujących obiektów tego miasta należy muzeum ze zbiorami etnograficznymi i przyrodniczymi oraz ogród botaniczny z bogatą roślinnością tropikalną.