Papua Nowa Gwinea

Obszar 461,7 tys. km2; 20 okręgów; 3,8 min ludności (1985); 8 osób na 1 km2; stolica Port Moresby (120 tys. mieszk. 1991 r.), większe miasta (tys.): Lae (76), Rabaul (40), Madang (27); Melanezyjczycy i Papuasi 99%, Europejczycy i Azjaci; język urzędowy angielski; animiści, chrześcijanie, 1 kina - 100 toea.

Papua-Nowa Gwinea jest krajem niepodległym od 1975 r. Powstała z Terytorium Powierniczego Nowej Gwinei i Terytorium Papua, administrowanych ostatnio przez Związek  Australijski.  Zajmuje  wschodnią część wyspy Nowej Gwinei oraz szereg archipelagów i wysp przybrzeżnych (Luizjady, d' Entrecasteaux, Woodlark, Wyspy Trobrianda, Nowa Brytania, Archipelag Bismarcka, Wyspy Admiralicji i wyspa Bougainville). Większą część powierzchni Papui-Nowej Gwinei zajmują wysokie łańcuchy górskie. Ich najwyższy szczyt - Góra Wilhelma wznosi się na 4694 m n.p.m. Niziny występują jedynie na wybrzeżach oraz w dolinach większych rzek. Klimat kraju jest gorący i wilgotny, o nieznacznych wahaniach temperatur w ciągu roku. W wysokich górach klimat jest chłodniejszy i zdrowszy. Szata roślinna odznacza się dużym bogactwem gatunków i występowaniem roślin endemicznych. Panującym typem roślinności są tu wilgotne lasy równikowe. Na obszarach górskich roślinność zmienia się wraz ze wzrostem wysokości - od lasów równikowych u podnóża gór aż do łąk alpejskich w najwyższych partiach. Na szczytach wysokich gór występują nawet śniegi i lodowce. Dla fauny Nowej Gwinei charakterystyczne są zwłaszcza rajskie ptaki i kazuary.
Nowa Gwinea należy do najmniej poznanych zakątków świata. Niektóre plemiona żyją tu jeszcze na poziomie ludzi epoki kamiennej i do niedawna praktykowały kanibalizm.
Większość terytorium Papui-Nowej Gwinei ze względu na gęste, wilgotne lasy równikowe, wysokie góry i zupełny brak dróg jest niedostępna dla turystów. Najlepiej znane są okolice miasta Goroka oraz Mt. Hagen, które słyną z festiwali tradycyjnych tańców papuaskich. Interesujące są też Wyspy Trob-rianda, znane z badań polskiego etnologa B. Malinowskiego.
Papuę-Nową Gwineę odwiedza rocznie ok. 40-50 tys. osób z zagranicy, z czego połowę stanowią obywatele Australii. Baza noclegowa liczy 4,7 tys. miejsc.