Katmandu

Katmandu, położone w kotlinie Himalajów (Dolina Katmandu) w widłach rzek Bagmati i Bisnumati, na wysokości 1360 m n.p.m., zostało założone w 724 r. jako Kantipua (ob. nazwa od 1593 r.). W drugiej połowie XVIII w. zostało siedzibą rodu królewskiego Gurkha, co przyczyniło się do jego rozwoju jako głównego ośrodka politycznego i handlowego kraju. Przeprowadzona w ciągu ostatniego dwudziestolecia rozbudowa sieci szlaków drogowych wiodących do stolicy oraz modernizacja istniejącego lotniska zwiększyły dostępność komunikacyjną miasta dla ruchu turystycznego.

Zabytki, architektura, historia i atrakcje turystyczne Katmandu

Niskokondygnacyjna zabytkowa jest charakterystyczną cechą architektury Kamandu w Nepalu. Obiekty architektoniczne skupione są wzdłuż wąskich uliczek i kontrastują one z nowoczesnym centrum Katmandu.

Zabytki, ich większość, znajdują się w zachodniej części stolicy Nepalu, zwanym Stare Miasto. Głównym punktem zabytkowej części Katmandu jest plac Darbar. Najokazalszym obiektem położonym w jego obrębie jest pałac królewski - Hanuman Dhoka Palace (zmodernizowany w XVII w.), który znajduje się w otoczeniu wielu świątyń:

  • Taleju (XVI w.)
  • Dźagannathy (XVII w.)
  • Narayan (XVII w.)
  • Siwy-Parwati
  • Kasthamandap (XII w.)

Wśród pozostałych budowli na uwagę zasługuje zwłaszcza pałac Singha Darbar. Pałac powstał na przełomie XIX/XX w. Wybudowany został pod inspiracją neoklasycystycznych rezydencji europejskich.