Lakonia na Półwyspie Peloponez w Grecji

W południowo-wschodniej części Półwyspu Peloponez znajduje się Lakonia. Między górami Parnon i Tajget rozciąga się dolina rzeki Ewrotas, której gleby są bardzo urodzajne. To tereny starożytnej Sparty (Lacedemon). Już w czasach Achajów jej rola była bardzo duża. W okresie późniejszym była potężnym państwem doryckim. Lakonia od VIII-VII w. pne była na czele Związku Peloponeskiego, który był pierwszym w historii Grecji związkiem państw. Po perskich wojnach w piątym stuleciu p.n.e. Sparta prowadziła rywalizację z Atenami. Po zakończeniu wojny peloponeskiej zdobyła panowanie w Grecji - okres ten przypada na V - IV w. p.n.e. Upadek znaczenia Sparty zaznaczył się w III w. p.n.e. Starożytna Sparta położona była na urodzajnej nizinie, a właściwie jej północnym skraju, otoczona przez góry z dala od swego portu Gythejon.

Dzięki dobremu położeniu geograficznemu nie było potrzeby wznoszenia murów obronnych. Dopiero w czasach rzymskich otoczono Spartę murami obronnymi.

Sparta dziś jest prowincjonalnym, małym miasteczkiem. To główny ośrodek Lakonii, który założony został w 1834 roku na jednym ze wzgórz antycznego miasta. Niewiele zachowało się pozostałości po antycznej Sparcie: Grobowiec Leonidasa (świątynia hellenistyczna), na stoku Akropolu - resztki świątyni Ateny, ruiny teatru rzymskiego i murów obronnych.

Na zboczu góry Tajget, 7 km od Sparty, znajduje się zabytkowe miasto Mistry. Była to siedziba rodu de Villehardouin, lennego księstwa francuskiego w okresie Cesarstwa Łacińskiego a w okresie bizantyjskim - stolicy despotatu Morei, znaczącego ośrodka kulturalnego. Zabytki Mistry odzwierciedlają świetność sztuki bizantyńskiej od XIII do XV w.: zabytki architektury i malarstwa ściennego. W Mistry zachowały się ruiny XIII-wiecznej twierdzy, pałacu, murów oraz wiele dobrze zachowanych kościołów i klasztorów, kaplic i ulic.