Grecja Północna sięga od granicy państwa do szczytowych krawędzi gór Pindos na zachodzie i gór Chasja i Olimpu na południu. W jej skład wchodzą części dwóch krain historycznych: Tracji i Macedonii.

Grecka Tracja rozciąga się między rzekami Ewros (granica z Turcją) a Nestos. Jej krajobraz tworzą południowe skłony Rodopów oraz przylegająca do nich urodzajna (słynne uprawy tytoniu) nizina nadmorska. W II tysiącleciu p.n.e. zasiedlona była przez indoeuropejskich Traków, którzy ulegli z czasem hellenizacji13 pod wpływem kolonii greckich na wybrzeżu Morza Trackiego (Abdera, Maroneja), a potem romanizacji (prowincja Tracja 45 r. n.e.). We wczesnym średniowieczu znalazła się w kręgu kultury bizantyńskiej, a od XIV w. tureckiej. W fizjonomii osiedli charakterystyczne jest przemieszanie elementów chrześcijańskich, muzułmańskich — pozostałości bizantyńskich i tureckich (kościoły, klasztory, meczety, budownictwo mieszkalne, obronne itp.).

Ksanthi, Komotini i kąpielisko nadmorskie Aleksandrupolis

Posąg Nike z wyspy Samotraka
Posąg Nike z wyspy Samotraka

Ksanthi, Komotini oraz kąpielisko nadmorskie Aleksandrupolis to najważniejsze ośrodki u podnóża gór o nazwie Rodopy. Ośrodki te układają się wzdłuż via Egnatia - to dawny szlak rzymski.

Wybrzeże zostało dobrze zagospodarowane: powstały tutaj ośrodki turystyczne złożone z plaży, przystani, portów jachtowych. Najpopularniejsze ośrodki turystyczne w północnej części Grecji:

  • Porto Lago nad jeziorem Wistonis i zatoką Porto Lago, w pobliżu pozostałości greckiej Abdery (muzeum), atrakcją turystyczną są tutaj klasztory;
  • Maronia, której atrakcją turystyczną są ruiny starożytnej Maroneji

Nad rzeką Ewros powstały dawne, zabytkowe miasta bizantyjskie: Feres (w czasach bizantyjskich Wira), oraz Didimotichon, w którym mieści się twierdza - było to niegdyś ważne miasto obronne.

Wyspa Samotraka w północnej Grecji należy administracyjnie do Tracji. Z wyspy Samotraka pochodzi posąg Nike, który należy do paryskiego muzeum w Luwrze. Samotraka przeżyła swój okres świetności w czasach hellenistycznych, o czym świadczy np. teatr z II w. p.n.e.